CSS Menu Expand Css3Menu.com

کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم

قالب فارسی
بنر 7

کیمیا

دغدغه‌هایی از جنس دین، فرهنگ، ادبیات و شاید هم کمی علم

منوها بازشونده هستند، کلیک کنید!
کیمیا

سلام
۱. کیمیا -از سال ۱۳۸۴ تا حالا- دیگر تبدیل به مرجعی شده برای تمام کارهایی که در دنیای مجازی و بعضا غیرمجازی انجام می‌دهم که خیلی هم زیاد است. اگر فقط برای خواندن چرندیات بنده اینجا آمده‌اید، یا دست‌نوشته‌ها را از منوی وبلاگ ببینید یا به این آدرس سر بزنید: ndoustali.blog.ir
۲. اگر دنبال چیز خاصی آمده‌اید، از قسمت موضوعات استفاده کنید؛ ضمنا از منوی آبشاری و مخصوصا کلمات کلیدی یا همان تگ‌ها هم غافل نشوید. برای دسترسی به نام شاعران و دسته‌بندی اشعار آیینی از زیرمنوی به بهانه‌ی شعر استفاده کنید.
۳. وجود شعر از شاعران مختلف در کیمیا -چه آیینی و چه غیر آن- لزوما به معنای تایید محتوا یا -احتمالا- گرایش فکری خاص شاعر نیست. اینجا در واقع دفتر شعر من است. سعی می‌کنم هر شعری که می‌خوانم را در آن ثبت کنم. در واقع این‌ها انتخاب‌های بنده نیست، فقط اشعاری است که می‌خوانم. سعیم بر این است که حتی‌المقدور شعرهایی که شاعرش ناشناس است را ثبت نکنم.
۴. اگر علاقه دارید شعرتان در کیمیا ثبت شود، بنده با افتخار در خدمتم؛ اثرتان را یا یک قطعه عکس از خودتان -جسارتا با حفظ شئونات- در اندازه‌ی ۱۵۰ در ۴۰۰ پیکسل به ایمیل kimia514@gmail.com یا آی‌دی تلگرامی @naser_doustali ارسال کنید.
فعلا همین
یاعلی

بخش‌های ویژه
می‌خواهم کمک کنم
به کیمیا چه امتیازی می‌دهید؟
آخرین نظرات
ترجمه‌ی کیمیا به دیگر زبان‌ها
لوگوها
امکانات
filesell

خاک بر سرم با این نمازخواندنم

چهارشنبه, ۲۶ تیر ۱۳۹۲، ۰۶:۰۰ ب.ظ

مشغول نمازم و همسرم که در اتاق دیگری است و متوجه نمازخواندن من نشده، چندباری صدا می‌زند: «ناصر...!» و طبیعی است که جوابی نمی‌شنود و دوباره: «ناصر...!!!». چندباری تکرار می‌شود این صدازدن و عدم شنیدن پاسخ.

دخترکم که مشغول بازی و رفت و آمد از این اتاق به آن اتاق است و متوجه شده که مادرش نمی‌داند من نماز می‌خوانم، به مادرش با صدای بلند می‌گوید: «نماز می‌خونه... نمی‌شنوه»!!! و این جمله مثل پتک بر سر من فرود می‌آید.

دخترم راست می‌گوید؛ او با همه‌ی بچه‌گی‌اش حرفی زد که به قول معروف جان کلام بود. انسان وقتی مشغول نماز می‌شود باید دیگر نشنود و حواسش فقط جمع یک‌جا باشد؛ اما افسوس که در حین نماز تنها جایی که حواسمان نیست، همان جایی است که باید باشد.

یاد حکایت نماز حضرت امیر علیه‌السلام می‌افتم و کشیدن تیر از پای ایشان؛ یاد آن داستانی که یکی از بچه‌های جبهه و جنگ تعریف می‌کرد که فرمانده مشغول نماز بود و هر چه صدایش زدم که نمازت را زودتر تمام کن که لازمت داریم، انگار نه انگار و بعدا کاشف به عمل آمد که در آن شلوغی خط، اصلا متوجه آن همه صدا نبوده چه برسد به اینکه متوجه شود، من صدایش می‌زنم؛ و...

و با همه‌ی اینها فقط یک چیز است که به ذهنم می‌رسد: «خاک بر سرم با این نمازخواندنم».

پ.ن:
این عکس, عکس دختر من نیست. خدا حفظش کند. 

  • ناصر دوستعلی

نماز

روزمره

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
مهم! با توجه به اینکه امکان پاسخ به نظرات خصوصی وجود ندارد لذا در صورت تمایل برای دریافت پاسخ، نظر خود را به صورت خصوصی ارسال نفرمایید. با تشکر!
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی


هدایت به بالای صفحه